ملوان بندرانزلی این روزها خیلی حال و روز خوشی ندارد و باید چاره ای برایش اندیشیده شود.

نادر دارستانی؛  فوتبال در انزلی بسیار متفاوت بوده و در کمتر شهری از ایران این‌چنین با زندگی روزمره و کار مردم عجین است. کوچه پس کوچه‌ها، زمین‌های خاکی، سواحل خیس و ماسه‌ای دریای کاسپی در شهر ساحلی بندر انزلی مهد پرورش بازیکنان بزرگی در فوتبال کشور بوده‌است. از کاپیتان اسبق تیم ملی مرد اخلاق فوتبال ایران سیروس قایقران گرفته تا غفور جهانی ملقب به شیر گیلان که با گل تاریخی خود برای اولین بار تیم ملی فوتبال ایران را همانند نامش جهانی کرد تا آرژانتین ۱۹۷۸ اولین حضور ایران در بازیهای جام جهانی فوتبال باشد و هم چنین باید از ملی پوشانی هم چون سیدجلال حسینی، مازیار زارع، پژمان نوری، سعید عزت اللهی و... که از مکتب ملوان پرورش یافته و به بالاترین سطح فوتبال رسیده اند نام برد تا بازیکنان بزرگی که به خاطر تعصب به پیراهن تیم شهرشان هرگز حاضر به پوشیدن پیراهن تیم‌های دیگر نشدند. 

در انزلی تعصب به پیراهن هنوز حرف اول را می‌زند. ملوان، نماد شهر انزلی‌ست و ضربان قلب انزلیچی‌ها با بازی‌های ملوان تنظیم می‌شود. کافیست در بندر انزلی دقایقی قدم بزنید همه جا نام و نشانه‌ای از ملوان و قایقران و فوتبال خواهید یافت، در اسامی مغازه‌ها، در دیوار نوشته‌ها و حتی روی دیوارهای قهوه‌خانه‌ها، و این یعنی عشق پایان ناپذیر مردم این شهر به فوتبال و سیروس قایقران که هیچ گاه شعله این آتش نه تنها خاموش نمی شود بلکه روز به روز شعله ورتر می شود.

به راستی مگر می شود به فوتبال عشق داشت اما ملوان بندرانزلی را دوست نداشت؟ مگر می شود گل های غورجهانی با آن ضربات سر، صلابت و اقتدار سیروس قایقران در میانه میدان و گل فراموش نشدنی اش به کره جنوبی و راهیابی ایران به فینال بازیهای آسیایی و در نهایت قهرمانی را از یاد برد؟

مگر می شود این ملوان دوست داشتنی را که با بهمن صالح نیا اولین بار در سال 1348 پا به میدان نهاد و هنوز بعد از گذشت 48 سال که از قدمت آن می گذرد، هم چنان عشق اول و آخر مردم این شهر می باشد را دوست نداشت؟

ملوان یکی از پرافتخارترین تیم های شهرستانی در کنار سپاهان اصفهان و فولاد خوزستان می باشد، اما همین تیم دوست داشتنی و محبوب قلبها، اینک در دسته اول فوتبال جا خوش کرده و امیدوار است که به یاد دوران گذشته بازهم به لیگ برتر صعود کند و شور و هیجان و زندگی دوباره را در این شهر دو چندان نماید.

اما این روزها این تیم ریشه دار و پرطرفدار حال و روز خوشی ندارد و چه بسا مسیری به مراتب بدتر از فصل قبل را در لیگ دسته اول دنبال نماید.
پژمان نوری کاپیتان و مربی فصل گذشته این تیم که در حال حاضر دستیار احمدزاده می باشد، از وضعیت اسفبار ملوان به ستوه آمده  خواستار توجه مدیران به این باشگاه ریشه دار شده است، خواسته ای بحق که حرف دل تمامی انزلیچی ها می باشد.

جان کلام این که، روح سیروس در انزلی و همراه با ملوان  است و بازیکنان این تیم باید افتخار کنند که پیراهن تیمی را برتن دارند که بزرگانی هم چون قایقران و غفورجهانی و...بر تن پوشیده اند و  نام سیروس تضمین کننده حمایت مردم از ملوان می باشد و می تواند پل ارتباطی مردم و انزلی باشد و بدون شک دوستداران سیروس، دوستدار ملوان خواهند بود.

 به امید روزی که ملوان را دوباره در بالاترین سطح فوتبال کشور ببینیم و در یک جمله باید گفت: ملوان دوستت داریم چون نمی توان تو را دوست نداشت، ای قوی سپید انزلی!

 

 

برای ورود به کانال تلگرام فرتاک ورزشی کلیک کنید.