به مناسبت سی و نهمین سالگرد تولد جواد نکونام، نگاهی به زندگی پر فراز و نشیب کاپیتان نکو سابق و آقای مربی کنونی انداختیم.

به گزارش فرتاک ورزشی،

قصه زندگی فوتبالی جواد نکونام را می توان در کنار زندگی بازیکنانی چون علی دایی، مهدی مهدوی کیا، وحید هاشمیان، مسعود شجاعی و ... تصور کرد. افرادی که به یکباره پای خود را روی پله آخر نگذاشتند، تلاش کردند و یک به یک پله ها را بالا رفتند و توانستند به خواسته هایشان برسند.نکونام آنقدر تلاش کرد و زندگی اش را وقف فوتبال و پیشرفتش کرد که وقتی به سوال بزرگترین آرزوی دست نیافته ات، مواجه شد، با خونسردی همیشگی خود گفت به هرچه می خواسته رسیده، آنچه که بقیه آرزوی داشتنش را داشته اند را تجربه کرده است.

حضور 7 ساله در پاس، قهرمانی و انتخاب به عنوان بهترین بازیکن فوتبال ایران را می توان شروع ماجراجویی های «نکوی ایران» دانست، او پس از آن راهی امارات شاد و دو فصل برای تیم های الشا جه و الوحده بازی کرد، تو در اما است درخشید و راهی اوساسونا شد.

او از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۲ در اوساسونا ماند و به یکی از محبوب ترین بازیکن های تاریخ این باشگاه تبدیل شد، گل به ایکر کاسیاس و رئال مادرید ، انتخاب به عنوان بازیکن ماه این باشگاه و ... از جمله افتخارات نکو در این تیم بود. او سپس به ایران آمد و تقریبا دو سال در استقلال بازی کرد و گل قهرمانی را در اهواز برای آبی های پایتخت زد، سپس حضور موقت در الکویت و قهرمانی در امیر کاپ و دوباره پرواز به لالیگا!

او در لالیگا یک فصل دیگر ماند و محبوبیتش را افزود، سپس به سایپا آمد و در آخرین فصل حضورش در لیگ ستارگان قطر بازی کرد تا به کارنامه اش حضور در این لیگ معتبر اضافه شود. این ها شاید گزیده کوچکی از زندگی باشگاهی نکونام بود اما کاپیتان نکونام در تیم ملی، محبوب قلب همه بود. او در میانه زمین با زوج خود تیموریان می درخشید و در دوران حضور کی روش نبض بازی را در دست می گرفت، ۱۵۱ بازی ملی که خود در فوتبال ایران رکورد است، نشان از این دارد که او در ۱۵ سال حضورش در فوتبال ملی، سطح رو به رشدی را دنبال می کرده است. او اولین بازی خود با پیراهن تیم ملی را در سال ۲۰۰۰ برابر سوریه و اولین گل خود را در سال ۲۰۰۴ به ثمر رساند. حضور در جمع سه بازیکن برتر آسیا را به همه این عناوین اضافه کنیم تا به صحبت وی درباره نداشتن آرزویی دیگر در دوران فوتبالش پی ببریم.

حضور کوتاه در تیم ملی به عنوان دستیار کنار کی روش، سپس سرمربی گری در خونه به خونه و سپس صعود با نساجی به لیگ برتر را ابتدای شروع مربی گری وی باید بدانیم.اما این روزها قصه نکونام فولاد با تمام دوران ها فرق دارد، او که تیمش تا پایان هفته ششم در رده ششم است، آمده تا آرزوی چند ساله فولادی ها را برآورده کند. فولاد پس از قهرمانی در لیگ سیزدهم و البته نتایج درخشان در لیگ چهاردهم، دیگر در قد و قامت یک مدعی حاضر نشده است، او به مانند دوران فوتبالش، این بار در کسوتی دیگر سخت کار می کند تا بتواند به موفقیت های بزرگی برسد. هواداران قرمز های اهواز که البته باید صبر بیشتری برای این مربی جوان از خود نشان بدهند، انتظار آوردن جام را از او دارند، اینکه تیم او هر بازی بهتر شود، از دید هواداران فوتبال فهم فولاد دور نمی ماند و البته اینکه موفقیت یک شبه به دست نمی آید و در این باشگاه نیاز به یک تحول بود، که آمدن سعید آذری مدیر باتجربه در این باشگاه می تواند سرآغاز خوبی برای تحولات ساختاری شود.

اگر این بار تیم نکونام اوج بگیرد، هواداران از تیمش نه تنها گل بلکه سهمیه و قهرمانی می خواهند، در ورزشگاه یزله می کنند ،«شعار اهواز بی قراره، فولاد باید جام بیاره» سر می دهند. هوادارانی که چند سال است سرشان را آسوده بر بالین نمی گذارند و فکر فولاد گاها زندگی شأن را تحت تاثیر قرار داده است.

اینکه فولاد و نکونام امسال به هم رسیده اند را می توان به فال نیک گرفت، نکونام که در دوران بازیگری خود به هرچه خواست رسید، حال نوبت درخشش او روی نیمکت است، در باشگاهی که امکانات سخت افزاری و نرم افزاری فراهم، هواداران پرشور در کنار تیم و البته بازیکنان نسبتا خوبی در اختیارش است و شاید با حضور یکی دو بازیکن در دو پست هجومی تکمیل تر هم بشود.

صبر هواداران فولاد نه فقط با نتایج خوب، بلکه با نمایش خوب تیم نکونام بیش تر می شود، آنها امید دارند که این صبر روزی به میوه ای تبدیل شود تا سومین جام در کلکسیون باشگاه شان ببینند و شاید روزی در سالیان بعد، با این ضرب المثل به دیدار لیگ بروند، سالی که نکوست از جوادش پیداست!

 

برای ورود به کانال تلگرام فرتاک ورزشی کلیک کنید.