تیم ملی ایران در دیدار سوم مرحله مقدماتی جام جهانی و جام ملت های آسیا در مقابل بحرین یک بر صفر شکست خورد.

به گزارش فرتاک ورزشی،

بازی امشب تیم های ملی ایران و بحرین ،نهایتا بسود بحرینی ها تمام شد تا بازیکنان و  کادر فنی تیم ملی کشورمان دیدگاه خود را نسبت به تیم های درجه دو و سه آسیایی را تغییر  دهند.

خوابیدن درباد پیروزی مطلق مقابل کامبوج ،نمودش را در منامه نشان داد.

ویلموتس باید برای تطبیق پذیری تیمش با آب و هوای مرطوب وشرجی منامه ،پس از بازی برابر کامبوج، اردوی آماده سازی مقابل بحرین را در بوشهر برگزار می کرد.

بچه های تیم ملی با غرور وارد زمین شدند و فکر می کردند ازپیش برنده بازی هستند.چنین تفکراتی درفوتبال روز جهان بسان سمی می ماند که در کل بدنه تیم جریان می یابد و باعث سراسیمگی و ازهم گسیختگی تیمی میشود و کل انسجام و‌نظم تیم را نابود می کند که چنین نیز شد.این وظیفه کادر فنی است که به بازیکنان خود تفهیم کنند که هر بازی شرایط خاص خودش را دارد،و در بازی فوتبال هیچ دیداری مانند بازی پیشین نیست. در فوتبال هیچ‌تیمی نه ازپیش برنده است و نه از پیش بازنده.زوج خط دفاعی امشب ما دقیقا شب بازی نیمه نهایی جام ملت های آسیا را مقابل ژاپن تداعی کرد. سیدمجید حسینی همانند بازی مقابل عمان بدون تمرکز و بی محابا در محوطه جریمه به مصاف مهاجمین می رود.او نسبت به جام جهانی‌ درتیم ملی ایران پیش از آنکه پیشرفت داشته باشد، پسرفت داشته و نسبت به تجربه پورعلی گنجی در چنین پستی کارایی لازم را ندارد .به هم ریختگی حاج صفی و جر وبحث بی از اندازه اش با داور،آنهم بخاطر یک کارت زرد معمولی باعث شد که هم تمرکزش را ازدست بدهد و هم بازیکنان خودی را عصبی کند و همین امر سبب شد توپ بلند ساده ای  را که می توانست براحتی‌کنترل کند را به بازیکن بحرینی بدهد و سانتر همین بازیکن، باعث شد که حسینی بی مورد روی پای مهاجم بحرین برود که داور ازبک نقطه پنالتی را نشان دهد.

حاج صفی باید بداند وظایف یک‌کاپیتان فقط بستن بازوبند نیست،او باید ابتدا خودش را کنترل و‌مدیریت کند تا بتواند سایر بازیکنان تیم را نیز مدیریت کند ،تا آنها با تمرکز بالایی هم به تصمیمات داور احترام بگذارند وهم به سایر موارد تاکتیکی کادر فنی را در زمین توجه کنند.

در ادامه تیم ملی ایران پس از دریافت گل کما فی السابق بیشتر از این که منطقی و با آرامش بازی را دنبال کند،روی به بازی احساسی و همیشگی فوتبال ما درچنین‌ دیدارهای مهمی بیاورد. بازیکنان تیم ملی بی دلیل اقدام به بازی مستقیم می کردند،زیرا زمان برای جبران و حتی گل پیروزی بخش نیز زیاد بود.مدافعین کناری ما در فاز هجومی خیلی خنثی عمل کردند ، از میلاد محمدی اصلا سانتری ندیدیم و ارسال  های رضاییان بسیار بی کیفیت و باری بهر جهت بود.او‌بسیار عصبی بازی می کرد.ویلموتس می توانست پس از دریافت گل،  شجاعی باتجربه را وارد زمین کند که می توانست هم به‌ تیم آرامش بدهد و هم بازیکنان درون زمین را مدیریت کند و هم قادر بود پاس های باکیفیتی را در یک سوم دفاعی حریف  بدهد.به جز تعویض نورالهی که می توانست زودتر انجام گیرد،دو تعویض دیگر ویلموتس کارایی لازم را نداشتند.

اولین محک جدی ویلموتس با شکست مواجه شد تا این مربی بلژیکی بیشتر به نقاط ضعف‌ تیمش آشنا شود تا در دیدارهای حساس و‌مهم آینده آنها را به حداقل برساند.

ضمنا هرگاه رسانه های مختلف داخلی بازی های تیم ملی فوتبال کشورمان را بسیار حساس و حیثیتی نشان می دهند،فشار مضاعفی را بر دوش بازیکنان می نهند که ما آن را در زمین بخوبی شاهد بودیم.

مقابله تیم ملی ما برابر بحرین فقط یک بازی فوتبال است که همه باید از آن لذت ببرند و نه بیشتر و نه کمتر.

امین یزدانی‌

برای ورود به کانال تلگرام فرتاک ورزشی کلیک کنید.